ადვოკატი საუბრობს მანუერ ლატარიას საქმე — რატომ ითხოვს დაცვის მხარე 10-წლიანი განაჩენის გადახედვას
მანუერ ლატარია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს ყოფილი სამხედრო მოსამსახურე და საერთაშორისო სამშვიდობო მისიების მონაწილე, 2021 წლის 14 აპრილს ფოთის საქალაქო სასამართლომ დამნაშავედ ცნო არასრულწლოვანის მიმართ სექსუალური ხასიათის დანაშაულებისა და მუქარის ბრალდებით.
დანაშაულთა ერთობლიობით მას საბოლოოდ 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა განესაზღვრა. 2022 წლის 18 მაისს სააპელაციო სასამართლომ პირველი ინსტანციის განაჩენი ძალაში დატოვა, ხოლო 2022 წლის 3 ოქტომბერს საქართველოს უზენაესმა სასამართლომ დაცვის მხარის საკასაციო საჩივარი დაუშვებლად ცნო.
დაცვის მხარე აცხადებს, რომ მანუერ ლატარიას მიმართ გამოტანილი განაჩენი ეფუძნება ურთიერთსაწინააღმდეგო ჩვენებებს, ხოლო საქმეში არსებული არაერთი მნიშვნელოვანი გარემოება და მტკიცებულება სასამართლომ სათანადოდ არ შეაფასა.
განაჩენი არის უკანონო და დაუსაბუთებელი; არ არსებობს საკმარის მტკიცებულებათა ერთობლიობა და მანუერ ლატარიას ს არ ჩაუდენია მისთვის მსჯავრად შერაცხული მართლსაწინააღმდეგო ქმედებები.
პროკურატურას არ აქვს მოცემულ საქმეზე რაიმე სახის რელევანტური მტკიცებულება
საქმეში არ არის წარმოდგენილი იმ მოსაზრების დამადასტურებელი რაიმე მტკიცებულება, რომ მანუერ ლატარიას მიმართ დაირღვა სამართლიანი სასამართლოს უფლება
როგორ დაიწყო გამოძიება
სისხლის სამართლის საქმე 2020 წლის 25 ივლისს აღიძრა არასრულწლოვანი მ. კ.-ს ნათესავის განცხადების საფუძველზე.
განცხადების მიხედვით, მ. კ.-მ ნათესავებს უამბო, რომ სავარაუდო დანაშაული დაახლოებით ერთი წლით ადრე — 2019 წლის 1 აგვისტოს — მოხდა. დაცვის მხარე ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სამართალდამცავი ორგანოებისთვის მიმართვა სავარაუდო შემთხვევიდან დაახლოებით ერთი წლის შემდეგ განხორციელდა.
ამასთან, პირები, რომლებმაც გამოძიებას თავდაპირველი ინფორმაცია მიაწოდეს, უშუალოდ შემთხვევას არ შესწრებიან და მომხდარის შესახებ ინფორმაცია თავად მ. კ.-სგან მიიღეს.
დაცვის მხარის მიერ დასახელებული შესაძლო კონფლიქტის მოტივი
დაცვის მხარის ინფორმაციით, მანუერ ლატარია წლების განმავლობაში ზრუნავდა ობლად დარჩენილ ბიძაშვილებზე — მ. კ.-სა და მის ძმაზე.
მოგვიანებით მათ საცხოვრებელ სახლში გადავიდა სრულწლოვანი მამაკაცი — ბ. ბ., რომლის იქ ცხოვრებაც მანუერ ლატარიასთვის მიუღებელი იყო. დაცვის მხარის თანახმად, სწორედ ამ საკითხზე წარმოიშვა კონფლიქტი მანუერ ლატარიას, მ. კ.-სა და მის გარემოცვაში მყოფ პირებს შორის.
საქმის მასალების დაცვის მხარისეული შეფასებით, მანუერ ლატარიას დაკავებამდე დაახლოებით ერთი კვირით ადრე მასა და მ. კ.-ს შორის მწვავე დაპირისპირება მოხდა. დაცვის მხარე მიუთითებს ასევე ელექტრონულ შეტყობინებაზე, რომელშიც, მათი განმარტებით, მ. კ. მანუერ ლატარიას პასუხისგებით ემუქრებოდა.
აღნიშნული გარემოება, დაცვის მხარის პოზიციით, შესაძლო შურისძიების მოტივის შესაფასებლად არსებითი მნიშვნელობის იყო, თუმცა სასამართლომ მას სათანადო ყურადღება არ დაუთმო.
სად იმყოფებოდა მანუერ ლატარია 2019 წლის 1 აგვისტოს
ბრალდების მიხედვით, სავარაუდო დანაშაული 2019 წლის 1 აგვისტოს მოხდა.
დაცვის მხარის მოწმეები, მათ შორის მანუერ ლატარიას ძმა და სხვა ნათესავები, აცხადებდნენ, რომ აღნიშნულ ღამეს მანუერ ლატარია მ. კ.-სთან მარტო არ დარჩენილა და ღამის საათებში თავის ძმასთან ერთად სოფელ აბასთუმანში წავიდა.
მოწმეთა ნაწილი ასევე უთითებდა, რომ საავადმყოფოში მ. კ.-ს ძმა კი არა, ოჯახის სხვა წევრი დარჩა, რაც ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილი მოვლენების ქრონოლოგიას ეწინააღმდეგებოდა.
სასამართლომ დაცვის მხარის მოწმეთა ჩვენებები სრულად არ გაიზიარა და ისინი ბრალდებულთან ნათესაური კავშირის გამო დაინტერესებულ პირებად შეაფასა.
დაცვის მხარე მიიჩნევს, რომ მსგავსი მიდგომა ცალმხრივი იყო, რადგან სასამართლომ სათანადოდ არ შეაფასა, შეიძლებოდა თუ არა დაინტერესებული ყოფილიყვნენ ბრალდების მხარის მოწმეებიც.
სამედიცინო ექსპერტიზის შედეგები
2020 წლის 30 ივლისს ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ მომზადდა სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნა.
დაცვის მხარის მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, დასკვნაში მითითებული იყო, რომ მ. კ.-ს საქალწულე აპკის მთლიანობა დარღვეული არ იყო და ექსპერტიზით ძალადობის კონკრეტული კვალი არ გამოვლენილა.
ამავე დროს, ექსპერტმა განმარტა, რომ მხოლოდ აღნიშნული სამედიცინო მონაცემებით შეუძლებელი იყო სქესობრივი კავშირის არსებობის ერთმნიშვნელოვნად დადასტურება ან უარყოფა.
შესაბამისად, ექსპერტიზა თავისთავად არც ბრალდების ავტომატური უარყოფის საფუძველია და არც მისი დამადასტურებელი მტკიცებულება. დაცვის მხარის პოზიციით, სასამართლოს ეს გარემოება სხვა მტკიცებულებებთან ერთობლიობაში და გონივრული ეჭვის სტანდარტის დაცვით უნდა შეეფასებინა.
სატელეფონო მონაცემებთან დაკავშირებული წინააღმდეგობა
მ. კ. აცხადებდა, რომ სავარაუდო შემთხვევის შემდეგ მანუერ ლატარია მას ტელეფონით უკავშირდებოდა, ემუქრებოდა და სიტყვიერ შეურაცხყოფას აყენებდა.
დაცვის მხარის ინფორმაციით, სატელეკომუნიკაციო კომპანიისგან მიღებული მონაცემებით, მითითებულ ნომრებს შორის შესაბამის პერიოდში აქტივობა არ დაფიქსირებულა.
დაცვის მხარე მიიჩნევს, რომ ეს გარემოება მ. კ.-ს ჩვენების სანდოობის შეფასებისას მნიშვნელოვანი იყო და სასამართლოს მისთვის მკაფიო პასუხი უნდა გაეცა.
ორი ურთიერთსაწინააღმდეგო ფსიქოლოგიური ექსპერტიზა
საქმეში წარმოდგენილი იყო ორი ფსიქოლოგიური ექსპერტიზის დასკვნა.
პირველი ექსპერტიზის მიხედვით, მ. კ.-ს მიერ მიწოდებული ინფორმაცია არასაკმარისად ინფორმატიული იყო, მისი მსჯელობა კი გარკვეულ ნაწილში შეფასდა როგორც არამყარი და სუსტი მიზეზშედეგობრივი კავშირების მქონე. ექსპერტმა ვერ შეძლო საკმარისი ობიექტური მონაცემების შეგროვება და კონკრეტულ მოვლენასთან ფსიქოემოციური მდგომარეობის უტყუარად დაკავშირება.
მეორე ექსპერტიზა განსხვავებულ შეფასებას შეიცავდა და მ. კ.-ს ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაზე, შფოთვასა და დეპრესიულ ნიშნებზე მიუთითებდა.
დაცვის მხარის პოზიციით, ორი ერთმანეთისგან მნიშვნელოვნად განსხვავებული ექსპერტიზის არსებობის პირობებში სასამართლოს დამატებითი დასაბუთება და განსაკუთრებული სიფრთხილე მართებდა.
ფსიქოლოგიური მდგომარეობის დადგენა, თავისთავად, ვერ პასუხობს მთავარ სამართლებრივ კითხვას — კონკრეტულად ვინ ჩაიდინა დანაშაული და დასტურდება თუ არა ბრალდებულის მონაწილეობა გონივრულ ეჭვს მიღმა.
მუქარის ბრალდებები
მანუერ ლატარიას ბრალად ედებოდა ასევე მ. კ.-სა და მისი ძმის მიმართ მუქარა.
დაცვის მხარე მიუთითებს ნეიტრალური მოწმის ჩვენებაზე, რომლის მიხედვითაც ერთ-ერთ ეპიზოდში მანუერ ლატარიას მხრიდან რეალურ მუქარას ადგილი არ ჰქონია.
მიუხედავად ამისა, სასამართლომ მუქარის ეპიზოდებთან დაკავშირებით უპირატესობა ბრალდების მხარის ჩვენებებს მიანიჭა.
მანუერ ლატარიას წარსული და თანამშრომლობა გამოძიებასთან
მანუერ ლატარია 2010 წლიდან მსახურობდა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო მისიებში, მათ შორის ავღანეთში, და მიღებული ჰქონდა სამხედრო წოდებები, მედლები, სიგელები და დადებითი დახასიათებები.
საქმის მასალების მიხედვით, მანუერ ლატარია დასაწყისიდანვე გამოძიებასთან თანამშრომლობაზე უარს არ აცხადებდა. იგი თანახმა იყო მისი მობილური ტელეფონების, ხმის ნიმუშების, ბიოლოგიური მასალისა და სხვა მონაცემების შემოწმებაზე, რადგან აცხადებდა, რომ აღნიშნული მტკიცებულებები მის უდანაშაულობას დაადასტურებდა.
დაცვის მხარე ასევე მიუთითებს, რომ დაკავებამდე მანუერ ლატარია თავად გეგმავდა სამართალდამცავი ორგანოებისთვის მიმართვას, რადგან მისთვის ცნობილი გახდა, რომ მის წინააღმდეგ მძიმე ბრალდების გავრცელება იგეგმებოდა.ამას მოწმეებიც ადასტურებდნენ.
სამართლიანი სასამართლოს სტანდარტთან დაკავშირებული კითხვები
დაცვის მხარის პოზიციით, საქმეში პასუხგაუცემელი დარჩა რამდენიმე მნიშვნელოვანი კითხვა:
- რატომ არ შეფასდა სათანადოდ სავარაუდო შურისძიების მოტივი;?
- რატომ იქნა დაცვის მხარის მოწმეები ავტომატურად მიჩნეული მიკერძოებულად;?
- რატომ მიენიჭა უპირატესობა ბრალდების მხარის ურთიერთსაწინააღმდეგო ჩვენებებს;?
- როგორ შეფასდა სატელეფონო მონაცემები, რომლებიც მუქარისა და კომუნიკაციის შესახებ ჩვენებებს არ ემთხვეოდა;?
- რატომ არ იქნა სათანადოდ განმარტებული ორი განსხვავებული ფსიქოლოგიური ექსპერტიზის მნიშვნელობა;
- არსებობდა თუ არა მტკიცებულებათა ისეთი ერთობლიობა, რომელიც მანუერ ლატარიას ბრალეულობას გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებდა.
სისხლის სამართლის საქმეზე გამამტყუნებელი განაჩენი არ უნდა ეფუძნებოდეს ვარაუდს. ყველა გადაუჭრელი ეჭვი ბრალდებულის სასარგებლოდ უნდა შეფასდეს, ხოლო სასამართლომ მკაფიოდ უნდა დაასაბუთოს, რატომ ენდობა ერთ მტკიცებულებას და რატომ უარყოფს მეორეს.
დაცვის მხარე საქმის ხელახალ და ობიექტურ შეფასებას ითხოვს
მანუერ ლატარია უკვე წლებია თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულებაში იმყოფება. დაცვის მხარე აცხადებს, რომ მისი ბრალეულობა არ დასტურდება მტკიცებულებათა საკმარისი, თანმიმდევრული და ურთიერთშეთანხმებული ერთობლიობით.
ამ სტატიის მიზანი არასრულწლოვანი პირის დისკრედიტაცია ან რომელიმე პირის წინააღმდეგ საზოგადოებრივი ანგარიშსწორების წახალისება არ არის.
მიზანია, საზოგადოებას მიეწოდოს ინფორმაცია დაცვის მხარის მიერ დასახელებული წინააღმდეგობების შესახებ და კომპეტენტურ ორგანოებს მოვუწოდოთ, საქმის მასალები შეაფასონ მიუკერძოებლად, პროფესიულად და ადამიანის უფლებების საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად.
დაცვის მხარე მოითხოვს:
- საქმის ყველა მტკიცებულების ხელახალ, სრუ ლ და ობიექტურ შეფასებას
- წინააღმდეგობრივი ჩვენებებისა და ექსპერტიზების სამართლებრივ ანალიზს;
- ელექტრონული და სატელეფონო მონაცემების სათანადო გამოკვლევას;
- დაცვის მხარის მოწმეების ჩვენებების მიუკერძოებელ შეფასებას;
- ყველა იმ სამართლებრივი მექანიზმის გამ ოყენებას, რომელიც შესაძლო სასამართლო შეცდომის გამოსასწორებლად არის გათვალისწინებული.
სამართლიანობა მხოლოდ დანაშაულის ჩამდენის დასჯას არ ნიშნავს. სამართლიანობა ასევე ნიშნავს იმას, რომ უდანაშაულო ადამიანი არ დაისაჯოს არასაკმარისი, წინააღმდეგობრივი ან არასათანადოდ შეფასებული მტკიცებულებების საფუძველზე.
გამოქვეყნდა: 2026-07-31 00:00:00